Kara Çam nasıl yazılır? Kayseri’nin sessiz bir akşamında aklıma düşen bir isim
İlgili Yazımız: İngilizcede yaren nasıl denir ?
Asroyaldoor ziyaretçileri için hazırladığımız bu makalede “Kara Çam nasıl yazılır” konusunu sade bir dille anlatıyoruz.
Bazı kelimeler vardır, insanın içine takılır kalır. Ne tamamen soru olur ne de sadece bir yazım meselesi. “Kara Çam nasıl yazılır?” sorusu da benim için öyle bir şeydi. İlk bakışta basit bir yazım meselesi gibi duruyor ama bazı anlarda insanın hayatındaki bir sahneye, bir duygunun tam ortasına dönüşebiliyor.
Kayseri’de akşamları hava erken kararır. Hele kışa yakın günlerde, sokak lambaları daha yanmadan içimde bir ağırlık çöker. O gün de öyle bir gündü. Defterimi açmış, günün yorgunluğunu yazmaya çalışıyordum ama aklım sürekli aynı kelimedeydi: Kara Çam nasıl yazılır?
Bir kelimeye takılıp kalmak
Bazen insanın zihni en saçma görünen şeylere takılır. O gün ben de öyleydim. Normalde dil bilgisi konusunda çok takıntılı biri değilim ama “Kara Çam nasıl yazılır?” sorusu garip bir şekilde içimde dönüp duruyordu.
Ayrı mı yazılır, bitişik mi? Yoksa özel isim olduğu için büyük harf mi kullanılır? Bunları düşünürken aslında bir yazım kuralından çok daha fazlasına takıldığımı fark ettim.
Çünkü “kara çam” sadece bir bitki adı gibi değildi o an benim için. Daha çok, eski bir hatıranın gölgesiydi.
Çocukluğun geçtiği yamaçlarda kara çamlar
Kayseri’nin dış mahallelerinde büyüdüm. Şehrin biraz yukarısına çıktığınızda, rüzgârın sert estiği yamaçlarda kara çamlar vardır. Çocukken oraya çıktığımızda kendimi başka bir dünyada gibi hissederdim.
O ağaçların arasında kaybolmak bana hem korku hem de huzur verirdi. Korku, çünkü sessizlik bazen ürperticidir. Huzur, çünkü hiçbir şey konuşmazken bile her şey anlaşılır gibi olurdu.
Bir gün arkadaşlarımla o ormanda yürürken, birimiz “şu kara çamlar ne güzel” demişti. O an ilk kez duymuştum bu ifadeyi. O kadar doğal gelmişti ki kimse “Kara Çam nasıl yazılır?” diye düşünmemişti bile.
Ama yıllar geçince insan, kelimeleri bile sorgulamaya başlıyor.
“Kara Çam nasıl yazılır?” sorusunun içine düşen bir akşam
O gün defterime bir şeyler yazmaya çalışıyordum. Gün içinde yaşadığım küçük hayal kırıklıkları vardı. Beklediğim bir mesaj gelmemişti, planlarım iptal olmuştu ve içimde açıklayamadığım bir boşluk vardı.
Tam o sırada aklıma yine aynı soru geldi: Kara Çam nasıl yazılır?
Bu kez sadece yazım değil, anlam da önemliydi. Çünkü insan bazen bir kelimenin doğru yazımını değil, neden zihninde bu kadar yer ettiğini anlamaya çalışır.
Pencerenin kenarına oturdum. Dışarıda Kayseri’nin o ağır, sessiz soğuğu vardı. Gökyüzü griydi. Ve ben o an fark ettim ki aslında içimdeki şey bir kelime sorusu değil, bir özlemdi.
Kelimelerin duygularla karıştığı an
İnsan büyüdükçe kelimeler değişmiyor ama onlara yüklediği anlam değişiyor. “Kara çam” çocukken sadece bir ağaçtı. Şimdi ise geçmişe açılan bir kapı gibi.
Defterime şunu yazmışım o gece:
“Bilmiyorum Kara Çam nasıl yazılır ama içimde bir yerlere çok doğru bir şekilde kazınmış gibi.”
Bunu yazarken biraz hüzün, biraz da garip bir huzur hissettim. Çünkü bazı şeylerin doğru yazılışını bilmesen de doğru hissettirdiğini biliyorsun.
Arkadaş sohbetinde başlayan küçük tartışma
Ertesi gün bir kafede arkadaşlarımla buluştum. Kayseri’de üniversite sonrası herkes kendi hayatına dağılmış durumda ama yine de arada bir aynı masaya oturabiliyoruz.
Konu bir şekilde dil meselelerine geldi. Bir arkadaşım “Kara çam ayrı mı yazılır birleşik mi?” diye sordu. İşte o an gülümsedim. Çünkü ben zaten bir gecedir bununla yaşıyordum.
Dedim ki:
“Bilmiyorum ama ben dün gece defterime oturup Kara Çam nasıl yazılır diye neredeyse araştırma yapacaktım.”
Herkes güldü. Ama o an fark ettim ki bu soru sadece benim zihnimde dolaşmıyormuş. İnsanlar farkında olmadan benzer şeylere takılıp kalıyormuş.
Bir ağacın gölgesinde büyüyen duygular
Bir hafta sonra tekrar o yamaçlara çıktım. Eski bir alışkanlık gibi. Kayseri’nin rüzgârı yüzüme çarparken kara çamların arasında yürüdüm.
Ağaçların arasına girince zaman yavaşlıyor gibi hissediyorum. Belki de insanın kendi içine dönmesi böyle bir şey.
O an yine aynı soru geldi aklıma: Kara Çam nasıl yazılır?
Ama bu kez cevap önemli değildi. Çünkü fark ettim ki mesele yazım değil, o ağacın bana ne hissettirdiğiydi.
Bir ağacın adı, bazen bir dönemin duygusunu taşıyabiliyor.
Hayal kırıklığıyla umut arasında bir kelime
Son aylarda hayatım biraz dağınık. İş arayışları, belirsizlikler, yarım kalan planlar… Bunların hepsi insanın iç dünyasını yavaş yavaş yoruyor.
Ama bazen küçük şeyler insanı tutuyor hayata. Bir kelime, bir ağaç, bir eski anı…
“Kara çam” benim için tam da böyle bir şeye dönüştü.
Ne zaman zihnim karışsa, o kelime geliyor. Ve ben yine aynı soruya dönüyorum: Kara Çam nasıl yazılır?
Bu kez cevap bulmak için değil, hatırlamak için soruyorum.
Yazım kuralından daha fazlası
Sonra bir gün oturup gerçekten baktım. Dil bilgisi açısından “kara çam” genellikle ayrı yazılan bir tamlama olarak geçiyor. Ama o bilgi bile benim için sadece bir detaydı artık.
Çünkü bu mesele çoktan kural olmaktan çıkmıştı.
Bir kelimenin doğru yazımıyla, insanın içindeki karşılığı bazen aynı şey olmuyor.
İçimde kalan son düşünce
Gece olduğunda Kayseri daha sessiz olur. O sessizlikte insan kendi düşüncelerini daha net duyar.
Ben de o gecelerden birinde şunu yazdım defterime:
“Belki de Kara Çam nasıl yazılır sorusunun tek cevabı yok. Çünkü bazı kelimeler yazılmak için değil, hissedilmek için var.”
O satırı yazdıktan sonra uzun süre deftere bakakaldım.
Dışarıda rüzgâr vardı. Ve o rüzgâr, sanki yıllar önce o yamaçlarda yürüdüğüm çocukluğumu yeniden getiriyordu.
Kara çamlar yine oradaydı. Sessiz, sabit, güçlü.
Ve ben ilk kez, bir kelimenin içinde bu kadar çok anı taşıyabileceğini gerçekten hissettim.