Şimdiden söyleyeyim: “Saf Eski Türkçede ne demek?” sorusunun dürüst cevabı çoğunuza hoş gelmeyecek — “saf”, Eski Türkçe değildir. Üstelik iki ayrı Arapça kökten gelen iki “saf” vardır: biri “sıra/dizi”, diğeri “katışıksız/pak”.([Wiktionary][1]) “Saf Eski Türkçede ne demek?” Provokatif Yanıt: Hiçbir Şey Modern Türkçedeki saf kelimesi, Osmanlı yazı dili üzerinden Türkçeye giren Arapça kökenli bir misafirdir; Eski Türkçenin (Göktürk–Uygur dönemi) yerli sözvarlığına ait değildir. Hatta bugün kullandığımız “saf (katışıksız/naif)” ile “saf (sıra/dizi)” anlamları farklı Arapça köklerden gelir: ṣafī “arı, katışıksız” ve ṣaff “sıra, dizi”. Bu ikili köken, dildeki bulanıklığın başlıca sebebi. “Camide saf tutmak”ta da, “saf su” demekte de Eski Türkçeye değil,…
2 Yorum