Bir gün, iş yerinde yeni bir arkadaşım, “Tragus piercingini hangi yöntemle yaptırdın?” diye sordu. Gözleri merakla parlıyordu, sesindeki bir tür heyecan, bu konu hakkında konuşmanın ne kadar önemli olduğunu gösteriyordu. Yavaşça başımı salladım ve “İğne ile yaptırdım,” dedim. Fakat, söylediklerimi hemen duyan başka bir arkadaşım, tabancayla yapılmasını önerdi. O an, iki farklı dünyanın birleştiği noktada buldum kendimi: biri çözüm odaklı, diğeri ise empatik bir yaklaşım sergiliyordu. Hangi yöntemi tercih ederdik? Bir yanda, pratik çözümü seven bir bakış açısı vardı; diğer yanda ise, kişisel deneyimin duygusal yönlerini önemseyen bir yaklaşım… İşte bu hikaye de tam burada başlıyor. Tragus Piercing: İğne mi,…